தோழர் சங்கவி அவர்கள் தொடர் பதிவு எழுத அழைத்ததின் படி நானும் எனது பிறந்த ஊர் பற்றி எழுதுகிறேன் .
ஊரின் பெயர் சொல்லும் தொழிலாக- பாய் நெய்தல் , நெசவு நெய்தல் , விவசாயம் மேலும் சிறப்பு “அனைத்து மதத்தினரும் ஒற்றுமையாய் கூடிவாழ்ந்து,பாரதத்தாய் பெற்ற பிள்ளைகளாய்!! .
எங்கள் கிராமத்தில் மணிவிளக்காய் கொண்டாடும் “ஊறணிப் பொங்கல் திருவிழா” காண கண்ணிரெண்டு போதாது . . ஒவ்வொரு வீடாக மேளதாளத்துடன் ஊர்வலமாய்ச் சென்று, ஒவ்வொரு வீட்டு மகளிரையும் பொங்கல் கூடையுடன் அணி வகுத்து அழைத்து செல்லும் அழகைக் காண
வெளி ஊரில் தங்கி இருக்கும் அன்பர்களும் தவறாமல் வந்து போவர் . அன்று இரவு உலா வரும் அம்மன் சிலையின் பூ அலங்காரத்திற்கு நிகரேதும் இருக்காது .
கார்த்திகை திருநாளில் எங்கள் ஊர் மலைக்கு மாட்டு வண்டியிலும் , வயல் வழி நடந்தும் வந்து தவள கிரி நாதரை தரிசித்து போக வரும் மக்கள் கூட்டத்திற்கு அளவேயில்லை .
இவ்விதம் ஒவ்வொரு பண்டிகை கால நிகழ்விலும் கரகாட்டம் , கூத்து , பள்ளிக்குழந்தைகளை பரவசப் படுத்தும் பாட்டு , நடன , இசைக் கச்சேரி,விளையாட்டுப் போட்டிகள், பரிசளிப்பு என் இரவைப் பகலாக்கும் அத்தனை நிகழ்ச்சிகளும் கலை கட்டத் தொடங்கும் .
என்ன அவசரமானாலும் ..
பிடித்த பாடலை ...
கேட்பதை போல ...
நின்று கேட்டுவிட்டு ...
பின்பு நகர்கிறேன் ...
'புறப்பட தயாராய் இருக்கும் ...
தடம் எண் 104 '..... என்ற எங்கள் ஊர் பேருந்து அறிவிப்பை .
இப்படி எங்க ஊருக்கு போகும் பேருந்தையே அத்தனை ஆவலோடு பார்த்து செல்வேன். எனை ஊர் பற்றி எழுதச் சொன்னால் இனிமையாகத்தான் உள்ளது .
மாமரத்து குயில் ஓசை,
மஞ்சு விரட்டிய மைதானம்,
மலர் தேடும் வண்டுகள்,
ஊஞ்சல் ஆடி விழுந்த ஆலமரம்,
ஒரே ஒரு முறை ஊருக்குள் வந்து
போகும் ஒற்றை பேருந்து!
குதிக்க பயந்து குதித்தோடிய
குட்டித் திண்ணை!
திருவிழாக் கூட்டத்தில்
தொலைத்த பகைமை!
தினம் தினம் நீச்சல்
பழகிய ஆழ்கிணறு!
ஆற்றங்கரையில் ஆக்கிய
கூட்டாஞ்சோறு!
ஆயாவின் சுருக்குப்பை!
இப்படி எதுவும் இந்த பட்டினத்தில் இல்லை,
உன்னிடம் சுட்டிகாட்டி மகிழ...
இப்படி எனது எண்ணங்கள், எப்போதும் எனது ஊரைப் பற்றியே இருக்கும் .
அதிகாலைக் கதிரவனை,
வரவேற்க காத்திருக்கும்,
நெசவுப் பாவுஉறவணிந்த,
எங்கள் ஊராம் "அம்மையப்பட்டு" .
நினைக்கையில் இனிக்கிறதே!
நெஞ்சம் நாடிப் போகிறதே!!
ஆலமரத்தடி தனிலே,
அழகாய் அமர்ந்த "நாகவள்ளி",
அவளை குளிர்வித்து சீராட்ட,
அருகே ஒட்டிய குளக்கரையும்!
மூங்கில் காற்று தாலாட்டு பாட,
குளத்தில் மீன்கள் கும்மியடிக்க,
ஆனந்தவாழ்க்கை பாடியதே!
தலைவன் இன்றி;ஒழுக்கத்தோடு,
சாரையாய் ஊரும் எறும்புபோன்று,
இணைபிரியா சங்கிலியாய்,
எங்கள்வீட்டுத் திண்ணைகள்!
வாசல் தோறும் வரவேற்கும்,
தென்னை மரங்கள் சொரிகின்ற,
வெள்ளைப் பன்னீர் பூத்துளிகள்!
வழக்குரைக்க பஞ்சாயத்து ,
ஆலமரத்து வண்டினங்கள்.
பள்ளி வளாகம் கண்ணுற்றால்,
பார்வையால் கவர்ந்திடும்,
அழகு பூங்கா;"குயில்பாட்டு"
அதனை தொடர்ந்து,
மலையடிவாரம் காண்,!
வாக்கால் வரப்பில் ஓடியாடும்,
ஏரி நீரும் ; துள்ளித்தாவும்,
தவளைகளும் .....
ஏர் மாடு பூட்டி ,
எதிர் காலம் வாழத்தேயும் உழவர்களும் ...
கண்டாங்கி சேலை கட்டி,
களையெடுக்கும் தாயின்,
"மழலைகளை" ஆலமரத் தொட்டிலிலே
தூங்க வைக்கும் தென்னன்காற்றும்!
முனைப் நெல்லின் கதிர் பிடுங்கி,
பாலை ருசிக்கும்
சிறுவர் பட்டாளமும்!
மீன் தேடி காத்திருக்கும் கொக்குகளும்,
எல்லையில்லா மகிழ்ச்சி தரும்
ஊர் விழாவும் .. மாலை நேரம்
மலைகளின் ஆழம் தங்கிடும் மேகம் ..
விடிந்துபார்த்தால்!
மலை மட்டும் தனியாய் ..
கதிரவனை தாங்கி நிற்க!!
அன்று அப்படி!இன்று நிலைஎதுவோ?
அனைவருக்கும் தனது சொந்த ஊரைப்பற்றி நிச்சயம் எழுத வேண்டும் என்ற எண்ணம் மனதில் இருக்கும். அதற்காகவே நான் இப்போது தொடர் பதிவு சார்பாக அழைக்கிறேன். நான் தொடர் பதிவிற்கு அழைதவர்களெல்லாம் எல்லாம், நீங்களும் 10 பேரை தொடர்பதிவுக்கு அழைத்து அனைவரையும் அவர்கள் கிராமத்து நினைவுகளை மலரவைக்க வேண்டுகிறேன்.
வசந்த மண்டபம் மகேந்திரன்
அரசன் சே
விமலன்
விச்சு
தமிழ் இளங்கோ
சீனி
குணா தமிழ்
ராஜி
துரைடேனியல்
ராஜா சந்தரசேகர்
இன்னும் நிறைய நண்பர்களை அழைக்கவேண்டும் இத்தொடர்பதிவிற்கு நான் அழைத்த நண்பர்கள் அனைவரும் குறைந்த பட்சம் 10 பேரையாவது தொடர்பதிவிற்கு அழைக்க வேண்டுகிறேன்...
கோவிலுக்கு பெயர்போன திருவண்ணாமலை மாவட்டம், அதை அடுத்து பல கிலோ மீட்டர் தொலைவில் “வந்தவாசி” அங்கிருந்து நடைபயண தூரத்தில் எங்கள் ஊராம் “அம்மையப்பட்டு” கிராமம்! .
ஊரின் பெயர் சொல்லும் தொழிலாக- பாய் நெய்தல் , நெசவு நெய்தல் , விவசாயம் மேலும் சிறப்பு “அனைத்து மதத்தினரும் ஒற்றுமையாய் கூடிவாழ்ந்து,பாரதத்தாய் பெற்ற பிள்ளைகளாய்!! .
எங்கள் கிராமத்தில் மணிவிளக்காய் கொண்டாடும் “ஊறணிப் பொங்கல் திருவிழா” காண கண்ணிரெண்டு போதாது . . ஒவ்வொரு வீடாக மேளதாளத்துடன் ஊர்வலமாய்ச் சென்று, ஒவ்வொரு வீட்டு மகளிரையும் பொங்கல் கூடையுடன் அணி வகுத்து அழைத்து செல்லும் அழகைக் காண
வெளி ஊரில் தங்கி இருக்கும் அன்பர்களும் தவறாமல் வந்து போவர் . அன்று இரவு உலா வரும் அம்மன் சிலையின் பூ அலங்காரத்திற்கு நிகரேதும் இருக்காது .
கார்த்திகை திருநாளில் எங்கள் ஊர் மலைக்கு மாட்டு வண்டியிலும் , வயல் வழி நடந்தும் வந்து தவள கிரி நாதரை தரிசித்து போக வரும் மக்கள் கூட்டத்திற்கு அளவேயில்லை .
இவ்விதம் ஒவ்வொரு பண்டிகை கால நிகழ்விலும் கரகாட்டம் , கூத்து , பள்ளிக்குழந்தைகளை பரவசப் படுத்தும் பாட்டு , நடன , இசைக் கச்சேரி,விளையாட்டுப் போட்டிகள், பரிசளிப்பு என் இரவைப் பகலாக்கும் அத்தனை நிகழ்ச்சிகளும் கலை கட்டத் தொடங்கும் .
என்ன அவசரமானாலும் ..
பிடித்த பாடலை ...
கேட்பதை போல ...
நின்று கேட்டுவிட்டு ...
பின்பு நகர்கிறேன் ...
'புறப்பட தயாராய் இருக்கும் ...
தடம் எண் 104 '..... என்ற எங்கள் ஊர் பேருந்து அறிவிப்பை .
இப்படி எங்க ஊருக்கு போகும் பேருந்தையே அத்தனை ஆவலோடு பார்த்து செல்வேன். எனை ஊர் பற்றி எழுதச் சொன்னால் இனிமையாகத்தான் உள்ளது .
மாமரத்து குயில் ஓசை,
மஞ்சு விரட்டிய மைதானம்,
மலர் தேடும் வண்டுகள்,
ஊஞ்சல் ஆடி விழுந்த ஆலமரம்,
ஒரே ஒரு முறை ஊருக்குள் வந்து
போகும் ஒற்றை பேருந்து!
குதிக்க பயந்து குதித்தோடிய
குட்டித் திண்ணை!
திருவிழாக் கூட்டத்தில்
தொலைத்த பகைமை!
தினம் தினம் நீச்சல்
பழகிய ஆழ்கிணறு!
ஆற்றங்கரையில் ஆக்கிய
கூட்டாஞ்சோறு!
ஆயாவின் சுருக்குப்பை!
இப்படி எதுவும் இந்த பட்டினத்தில் இல்லை,
உன்னிடம் சுட்டிகாட்டி மகிழ...
இப்படி எனது எண்ணங்கள், எப்போதும் எனது ஊரைப் பற்றியே இருக்கும் .
அதிகாலைக் கதிரவனை,
வரவேற்க காத்திருக்கும்,
நெசவுப் பாவுஉறவணிந்த,
எங்கள் ஊராம் "அம்மையப்பட்டு" .
நினைக்கையில் இனிக்கிறதே!
நெஞ்சம் நாடிப் போகிறதே!!
ஆலமரத்தடி தனிலே,
அழகாய் அமர்ந்த "நாகவள்ளி",
அவளை குளிர்வித்து சீராட்ட,
அருகே ஒட்டிய குளக்கரையும்!
மூங்கில் காற்று தாலாட்டு பாட,
குளத்தில் மீன்கள் கும்மியடிக்க,
ஆனந்தவாழ்க்கை பாடியதே!
தலைவன் இன்றி;ஒழுக்கத்தோடு,
சாரையாய் ஊரும் எறும்புபோன்று,
இணைபிரியா சங்கிலியாய்,
எங்கள்வீட்டுத் திண்ணைகள்!
வாசல் தோறும் வரவேற்கும்,
தென்னை மரங்கள் சொரிகின்ற,
வெள்ளைப் பன்னீர் பூத்துளிகள்!
வழக்குரைக்க பஞ்சாயத்து ,
ஆலமரத்து வண்டினங்கள்.
பள்ளி வளாகம் கண்ணுற்றால்,
பார்வையால் கவர்ந்திடும்,
அழகு பூங்கா;"குயில்பாட்டு"
அதனை தொடர்ந்து,
மலையடிவாரம் காண்,!
வாக்கால் வரப்பில் ஓடியாடும்,
ஏரி நீரும் ; துள்ளித்தாவும்,
தவளைகளும் .....
ஏர் மாடு பூட்டி ,
எதிர் காலம் வாழத்தேயும் உழவர்களும் ...
கண்டாங்கி சேலை கட்டி,
களையெடுக்கும் தாயின்,
"மழலைகளை" ஆலமரத் தொட்டிலிலே
தூங்க வைக்கும் தென்னன்காற்றும்!
முனைப் நெல்லின் கதிர் பிடுங்கி,
பாலை ருசிக்கும்
சிறுவர் பட்டாளமும்!
மீன் தேடி காத்திருக்கும் கொக்குகளும்,
எல்லையில்லா மகிழ்ச்சி தரும்
ஊர் விழாவும் .. மாலை நேரம்
மலைகளின் ஆழம் தங்கிடும் மேகம் ..
விடிந்துபார்த்தால்!
மலை மட்டும் தனியாய் ..
கதிரவனை தாங்கி நிற்க!!
அன்று அப்படி!இன்று நிலைஎதுவோ?
அனைவருக்கும் தனது சொந்த ஊரைப்பற்றி நிச்சயம் எழுத வேண்டும் என்ற எண்ணம் மனதில் இருக்கும். அதற்காகவே நான் இப்போது தொடர் பதிவு சார்பாக அழைக்கிறேன். நான் தொடர் பதிவிற்கு அழைதவர்களெல்லாம் எல்லாம், நீங்களும் 10 பேரை தொடர்பதிவுக்கு அழைத்து அனைவரையும் அவர்கள் கிராமத்து நினைவுகளை மலரவைக்க வேண்டுகிறேன்.
வசந்த மண்டபம் மகேந்திரன்
அரசன் சே
விமலன்
விச்சு
தமிழ் இளங்கோ
சீனி
குணா தமிழ்
ராஜி
துரைடேனியல்
ராஜா சந்தரசேகர்
இன்னும் நிறைய நண்பர்களை அழைக்கவேண்டும் இத்தொடர்பதிவிற்கு நான் அழைத்த நண்பர்கள் அனைவரும் குறைந்த பட்சம் 10 பேரையாவது தொடர்பதிவிற்கு அழைக்க வேண்டுகிறேன்...
