சிறு சிறு அலையாய்
சில் வண்டின் ரீங்காரம்
கேட்டு தவழ்ந்து வந்த
ஏரிப்படுகையை காணோமடி...
நாணல் நிற்கும் கரையோரம்
நாணிச் சிரித்த மலர்
வனத்தையும் பார்த்தாயோடி...
அழுக்கெடுத்த ஒரு கூட்டத்தின்
ஆலேலோ பாட்டுச் சத்தம் கேட்கலையே...
குடம் குடமா நீரெடுத்து -தண்ணி
குடிச்ச தாகம் தீரலையே..
விதைச்ச விதை முளைச்சிடவே
ஏரிப்பாசனத்துக்கும் வழியில்லையே.
காத்து போன பலூனாட்டம்
சுருங்கிப் போன ஏரியப் பாரு
சிறு பிள்ளைகள் விளையாடும்
சறுக்குப் பாறையாட்டம் அணையப்பாரு.
அடுக்கடுக்கா மாடி வீடு
தவிச்ச வாய்க்கு தண்ணியில்ல
ஓலம் கேளு.
வாய் இருந்தா வசைபாடியிருக்கும்
கை, கால் இருந்தா தப்பி ஓடியிருக்கும்.
இயற்கையை சுரண்டிப்பிழைக்கும் மானுடமே
மனித இனமே அழிந்து போகும்
காலம் வெகு சீக்கிரமே.
